วันพฤหัสบดีที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2554

อิทธิฤทธิ์ข่าวลือ 8/1/2550



เสียงระเบิดที่กรุงเทพเมื่อวันส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ ยังพ่นพิษต่อเนื่องมาถึงปัจจุบัน  เสียงขู่ ยังดังต่อเนื่อง ทำเอาผู้คนทั้งหลายเริ่มเกิดอาการสะบัดร้อนสะบัดหนาว
                หลายคนเขียนตรางชีวิตใหม่ ว่าจากนี้ไปถ้าเหตุการณ์ยังไม่ดีขึ้น  ของด”เที่ยวห้าง”ซักระยะ
                กิจการร้านค้าทั้งหลายเลยโดนผลกระทบโดยถ้วนหน้า  เข้าทางบรรดา”หมอดู”ทั้งหลายที่จับมือหยิบดาวเมือง  มากาง แล้วทำนายออกมาทิศทางเดียวกันว่า ปีหมูปีหนี้จะเป็น”หมูไฟ”  บ้านเมืองจะมีแต่เรื่องราวที่สร้างความเดือดร้อน  การเมืองก็จะเดือด  เศรษฐกิจก็จะฟุบ  ชีวิตผู้คนก็จะลำบากกว่าเดิม
                อ่านคำทำนายแล้วสรุปได้ว่า”เหนื่อยกันทั้งประเทศ”
                สำหรับการเมืองที่บึ๊ม กรุงเทพ 8 จุดนั้น  ไม่ต้องไปฟันธงที่ไหนหรอกครับ  รับรองว่าเป็นระเบิดการเมือง  แต่อยู่ฝ่ายไหนนั้น ต้องรอการพิสูจน์อีกซักระยะ  ถ้าตำรวจไทยไม่ปล่อย”เกียร์ว่าง”เชื่อว่าตามไปตะครุบตัวพวก”เอี้ยๆ”ที่”นรกส่งมาเกิด”นี้ได้อย่างแน่นอน
                เพราะ......“ใต้ฟ้านี้ ไม่มีอะไรที่ตำรวจไทยทำไม่ได้(ถ้าตั้งใจ)”
            พอปีหมูเดือดเปิดศักราชได้ไม่กี่วัน  ก็เกิด”กรม”ใหม่ขึ้นตามมาติดๆ  ชื่อ”กรมข่าวลือ” 
                เชียงใหม่ เมืองใหญ่อันดับสองของประเทศ  เปิดตัว”กรมข่าวลือ”ขึ้นอย่างเป็นทางการ เมื่อต้นปีที่ผ่านมา  ประเดิมด้วยข่าววางระเบิดที่ห้างยักษ์แห่งหนึ่ง แถวหางดง
                เสียงโทรศัพท์ดังแบบไม่ขาดสายสอบถามถึงเหตุการณ์การขู่วางระเบิด  นักข่าวหัวปั่น วิ่งวุ่นเช็คข่าวกันอุตลุต 
                ก่อนสรุปว่า เป็นเพียงเสียงขู่  ยังไม่ตูมตาม
                นาทีต่อนาที  เสียงการันตีจากสื่อไม่สามารถสู้เสียงจากข่าวลือได้   หลัง“กรมข่าวลือ”ปล่อยข่าวออกมาว่ามีการบึ๊มห้างยักษ์เรียบร้อยแล้ว  มีผู้เสียชีวิต 2 ศพ
            บรรดานักข่าวทั้งหลายโดนกระแส”ข่าวลือ”จนเกิดอาการ”ไม่มั่นใจ” ต้องรีบเช็คข่าวกันวุ่นอีกครั้ง  ก่อนได้รับยืนยันว่า ยังไม่มีการระเบิดเหมือนเดิม
                สื่อต่างๆโดยเฉพาะวิทยุ ก็พยายาม”ออนแอร์”บอกคนเชียงใหม่ว่าอย่าตื่นตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น  เพราะจากการตรวจสอบกับเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องยังไม่ยืนยันว่ายังไม่มีการระเบิด
                แต่งานนี้อิทธิฤทธิ์”ข่าวลือ”ชนะ”ข่าวกรอง”แบบเด็ดขาด
                โดยอาศํยตามทฤษฎีของการตลาดที่ว่า การประชาสัมพันธ์ที่ดีที่สุดตือ การประชาสัมพันธ์แบบปากต่อปาก
                เสียงโทรศัพท์ผมดังกรึ๊งกร๊าง ทั้งจากญาติพี่น้องและผองเพื่อน ส่งเสียงรายงานเหมือนกันราวกับนัดไว้ว่า”ระเบิดบึ๊มเรียบร้อยแล้ว คนตายไป 2 ศพ  แต่ตอนนี้ตำรวจปิดข่าวอยู่ “ แต่ละคนการันตีอย่างหนักแน่น มั่นคงว่าแหล่งข่าวของตน  แน่นอน  ไม่มีผิดพลาด
                เมื่อหลายสายโทรเข้ามา แถมยังยืนยันอย่างนี้  อาการ”ไม่มั่นใจ  ซินโดรม”เริ่มมาเยือนผมอีกหน  ต้องเริ่มเช็คข่าวกันใหม่  จนนักข่าวตะโกนสวนมาตามสาย”ยังไม่บึ๊มๆๆๆๆ”
                คืนนั้นผมเดินทางไปงานเลี้ยงที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง  ข่าวบึ๊มห้างยักษ์ ทำคนตาย 2 ศพ ยังตามมาหลอกหลอนอีก  เพราะเพื่อนฝูงทั้งหลายเริ่มกระซิบข้างหู  เชื่อซิงานนี้ “ตายจริง  บึ๊มจริง ไม่มีแปลกปลอม” แหล่งข่าวที่บอกเนี่ย  อยู่ในชั้นลึกมาก ถึงขนาดเป็นเจ้าหน้าที่ที่ทำคดีนี้อยู่
            คืนนั้นพกความไม่มั่นใจกลับบ้าน  เช้าวันต่อมาสืบถามหานักข่าวที่นั่งเฝ้าทำข่าวอยู่ที่จุดเกิดเหตุ  ก่อนสรุปให้หายข้อสงสัยว่ายังคงเป็น”ข่าวลือ”อยู่เหมือนเดิม
                ถือว่าเป็น”ข่าวลือ”ที่ทรงประสิทธิภาพยิ่งนัก  เพราะทำให้คนเชียงใหม่ทั้งเมืองผวากันไปหมด  ส่วนคนที่”น้ำตาตกใน”อยู่ในขณะนี้ก็เห็นจะเป็นสถานที่ท่องเที่ยว ห้างสรรพสินค้า ร้านอาหาร สถานบันเทิงต่างๆ ที่โดน”หางเลข”เข้าไปแบบเต็มๆ
                ระเบิด ยังไม่บึ๊ม  ยังกลัวกันทั้งเมืองแบบนี้  หลับตานึกไม่ออกว่าถ้าเกิด”บึ๊ม”ขึ้นมาจริงๆ เชียงใหม่จะออกหัวออกก้อยอย่างไร   ส่วนมือระเบิดป่วนเมืองทั้งหลายถึงหูจะหนวกไม่ได้ยินเสียงสาปแช่ง  ก็ขอให้หลับตานึกให้ออกว่า ถ้าพ่อแม่ญาติพี่น้องเป็นเหยื่อระเบิดบ้าง  จะรู้สึกอย่างไร
                                                                                                                                กุนซือ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น